ഇന്ന് രാവിലെ വെറുതെ വീട്ടിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ കുറെ ചെറിയ ഓർമ്മകൾ എന്നെ തൊട്ടുണർത്തി .ചെറിയ ഓർമ്മകളാണോ അവ എനിക്ക് ? അറിയില്ല പക്ഷെ ഒന്നറിയാം ഒന്നും ചെറുതല്ല ...ഇന്നും എന്റെ മനസ്സ് കൊല്ലൻകോഡിന്റെ വയലേലകളിൽ ചുറ്റിപറ്റി നില്കുന്നു .കാലം എന്നെയും കൊണ്ട് എവിടെയൊക്കയോ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു.അപ്പോഴും എന്റെ ഓർമ്മകൾ ബാല്യത്തെ മറന്നില്ല.എവിടെ തുടങ്ങിയോ അവിടെ യാത്രകൾ അവസാനിക്കും എന്ന് പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട് .പക്ഷെ തുടങ്ങിയ സ്ഥലത്തു തന്നെ നിൽക്കുകയിരുന്നു ഞാൻ .എന്തിനു വേണ്ടി എന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.ഇന്നലെ നല്ലവണ്ണം ഉറങ്ങി.ഇന്ന് ഞെട്ടിയുണർന്നപ്പോൾ കണ്ടത് കാലത്തിന്റെ വേറൊരു മുഖം .ഇന്നലെ പെയ്ത മഴ എന്നെ പ്രണയിപ്പിച്ചത് കാലത്തിനോ കാറ്റിനോ പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു..പക്ഷെ കാലം കുറെ ഓർമ്മകളെ മായിച്ചു കളഞ്ഞു .നിറഞ്ഞൊഴുകിയ പുഴയും ആർത്തിരമ്പിയ കടലും വേനൽ പുണരാത്ത നീർച്ചാലുകളും ഇന്നെന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ തേങ്ങലായി മാറിയിരിക്കുന്നു...വേഗം ജീവിതത്തിനു വേഗമേകിയപ്പോൾ സ്നേഹത്തിന്റെ നൈര്മല്യതക്കും വേഗം കൂടിയോ ?
No comments:
Post a Comment