മരണവീട്ടിൽ പോയിവന്നപ്പോൾ ആചാരത്തിന്റെ വിളി കുഞ്ഞമ്മേടെ രൂപത്തിൽ അതാ മുന്നിൽ.ആ ഡ്രെസ്സുമിട്ട് കുളിക്കണം.കുടുങ്ങിപ്പോയല്ലോ ഈശ്വര.നവോദ്ധാനത്തിൻറെ പടിക്കൽ ആണാടുകൾക്കു മാത്രം പാലുകൊടുക്കുന്ന കുഞ്ഞമ്മേടെ മുട്ടനാടിനെ നിർത്താത്തതു പോലെ,പുലകുളിയെയും നിർത്തിയിരുന്നില്ല.പുലകുളി അതായിരുന്നു ഈ ആചാരത്തിന്റെ പേര്.എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും കുഞ്ഞമ്മ വിടുന്ന പ്രശ്നമില്ല അവസാനം എന്റെ ഷർട്ടിനെ രക്ഷപെടുത്തി കുളിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ ശബരിമല വിഷയം ഒരശരീരി പോലെ മാമന്റെ വായിൽ നിന്നും.അതും ഒഴിവാക്കി എങ്ങനെയോ ഞാൻ കുളിച്ചു കയറി.നവോഥാനത്തിനും ആചാരത്തിനും ഒന്നിനും പിടികൊടുക്കാതെ ഞാൻ എന്റെ ഷർട്ടിനെ ബാഗിൽ കുത്തിതിരുകി..ഓ രക്ഷപെട്ടു.അങ്ങനെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി കല്യാണത്തിന് പുറപ്പെട്ടു.അപ്പോഴും മരണത്തിന്റെ ഗന്ധം ബാഗിലിരുന്നു നെരിപിരികൊണ്ടു.മരണമെത്ര ഭേദമെന്നു തോന്നിപോകും.അത്രക്കും രൂക്ഷതയുണ്ടോ മരണത്തിനു.എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.മരണത്തിന്റെ ഗന്ധത്തെക്കാളും മരിക്കുന്ന ഓർമ്മകളുടെ ഗന്ധത്തിനാണ് രൂക്ഷത കൂടുതൽ എന്നെനിക്കു തോന്നുന്നു...
No comments:
Post a Comment